13 Slembibreytur á líkindarúmum

Mælanlegt fall á líkindarúmi er yfirleitt kallað hending, slembibreyta eða slembistærð.

13.1 Skilgreining

Látum (Ω,F,P) vera líkindarúm, X:ΩR vera slæmbistærð og látum skv. venju B tákna Borel-algebruna á R. Þá er mengjasafnið

X1(B):={f1(E)|EB}

σ-algebra á Ω og við segjum að slembistærðin X framleiði hana. Hún verður oftast táknuð FX.

13.2 Setning

Látum X vera slembistærð á líkindarúmi (Ω,F,P). Þá er fallið

PX:B[0,],BP(X1(B))

líkindamál á (R,B).

Við segjum að líkindamálið PXlíkindadreifingin sem slembistærðin X ákvarðar.

13.3 Skilgreining

Við segjum að tvær slembistærðir á líkindarúmi (Ω,F,P) séu óháðar ef σ-algebrurnar sem þær framleiða eru óháðar, m.ö.o, ef um öll Borel-mengi B og C í R gildir

P(X1(B)Y1(C))=P(X1(B))P(Y1(C))

13.4 Skilgreining

Látum (Ω,F) vera mælanlegt rúm. Fall f:Ω[0,) er sagt einfalt ef það er mælanlegt og tekur aðeins endanlega mörg gildi.

Sérhvert fall t á (Ω,F) er hægt að setja fram sem

t=ni=1ai1Ai

þar sem AiF fyrir öll i. Slík framsetning er kölluð staðlaða framsetningin á t ef aiaj fyrir ij og t1(ai)=Ai.

13.5 Skilgreining

Látum t=ni=1ai1Ai vera staðlaða framsetningu einfalds falls t á málrúmi (Ω,F,μ) og EF. Þá kallast

Etdμ:=ni=1aiμ(AiE)

heildi fallsins t yfir mengið E m.t.t. málsins μ.

13.6 Æfing

Línulegar samantektir af einföldum föllum eru einföld föll.


13.7 Setning

Látum s og t vera einföld föll á málrúmi (Ω,F,μ) og c[0,). Þá gildir um öll EF:

(i) Ecsdμ=cEsdμ.

(ii) E(s+t)dμ=Esdμ+Etdμ.

(iii) Ef s(x)t(x) fyrir öll x úr Ω, þá er

EsdμEtdμ

13.8 Setning

Látum (Ω,F) vera mælanlegt rúm og f:Ω[0,] vera mælanlegt fall. Þá er til runa (sn)n1 af einföldum föllum á Ω sem fullnægir eftirfarandi skilyrðum.

(i) 0s1s2f.

(ii) lim fyrir öll x \in \Omega.

13.9 Setning

Látum t\geq 0 vera einfalt fall á málrúmi (\Omega, \mathcal F, \mu) og skilgreinum fall \lambda: \mathcal F \rightarrow [0, \infty] með því að setja

\lambda(E) := \int_E t d\mu.

Þá er \lambda mál á \mathcal F.